De natuur maximaal ervaren op de Wadden

Hou je van water, rust en ruimte? Dan is zijn de Wadden echt iets voor jou! En er zijn nog zoveel onontdekte plekjes Waarom je hier echt naartoe moet leg ik (Ellen van den Doel, fotograaf) uit in dit blog.

Friesland Groningen
Foto: Ellen van den Doel
Ellen van den Doel Friesland Groningen
Foto: Ellen van den Doel
Terschelling
Foto: Ellen van den Doel

Liefhebbers van natuur kunnen hier hun hart ophalen

Dat dit een bijzonder gebied is blijkt wel uit het feit dat de Waddenzee in 2009 is uitgeroepen tot UNESCO Werelderfgoed. Dit gebied verandert continu door de invloed van eb en vloed. Dit maakt het ook altijd weer anders. Niet alleen het landschap is indrukwekkend, maar voor de wildlife liefhebbers is er ook genoeg te ontdekken.

Mijn ontdekkingstocht begon op het Waddeneiland Terschelling. Ik heb er bewust voor gekozen om in de winter te gaan. Natuurlijk is het heerlijk om prachtig weer te hebben terwijl je zoveel strand om je heen hebt, maar ik wilde de natuur maximaal ervaren. Dus harde wind, dramatische wolkenluchten en mooie gekleurde zonsondergangen. Het voordeel van deze periode voor de fotografen is, dat het licht de hele dag mooi is. Nog een voordeel van de winterperiode is dat natuurgebieden toegankelijk zijn die in het broedseizoen niet toegankelijk zijn, zoals de Boschplaat

Om de natuur te behouden kun je niet overal met de auto komen

Dat maakt het juist zo lekker rustig. Om het eiland te verkennen heb ik een elektrische fatbike gehuurd. Dat is een mountainbike met extra brede banden. Hiermee kun je ook op het strand prima fietsen. Hoe leuk is dat? Fietsen op het strand! Het Drenkelingenhuisje is dan natuurlijk een onmisbare stop.

De volgende dag begint al vroeg. Op de fatbike geniet ik al fietsend over de dijk van een prachtig roze gekleurde zonsopkomst over het wad. Dat is nog eens heerlijk wakker worden. Onderweg worden er natuurlijk de nodige foto-stops gemaakt.

Een ander gebied dat je zeker niet mag overslaan is de Noordsvaarder. Je hebt hier prachtige hoge duinen. Je kunt hier wel een tijdje wandelen en genieten van de rust. Bij laag tij verandert het strand ook in een waar kunstwerk van structuren en patronen. De weg terug vind je altijd wel weer, de vuurtoren Brandaris wijst je de weg. Zo heb ik dan ook meerdere avonden lopen struinen door dit gebied. Iedere keer ontdek je weer nieuwe dingen.

Er is zoveel te zien en te doen dat ik tijd te kort kwam. Ze zien mij daar dus zeker nog een keer terug. En weet je wat ook zo fijn is? De mensen. Ze nemen nog echt de tijd voor een praatje en groeten elkaar vriendelijk. Wat wil je nog meer als je even lekker er tussen uit wilt?

In het voorjaar ging de ontdekkingstocht verder in het Waddengebied

Tijd om het vaste land te verkennen in de regio Moddergat en Lauwersmeer. Wanneer ik mijn eindbestemming nader begint het genieten al. Prachtige boerderijen en weggetjes die er langs heen slingeren. Ik woon zelf aan de kust en in een landelijk gebied. Maar dit is toch weer heel anders.

Na het uitpakken van de spullen ga ik ’s avonds nog even op pad om de omgeving te verkennen en te genieten van zonsondergang. Ik kom uit bij Ternaard. Het water komt op en is spiegelglad door het ontbreken van wind. Het water kleurt prachtig. Niet alleen ik sta ervan te genieten, maar ik zie verschillende mensen op de dijk die ook even stil blijven staan om dit moois in zich op te nemen. Wat het extra mooi maakt, zijn al die oude verweerde paaltjes die hier staan op het wad.

Ik heb de smaak te pakken en zet de wekker vroeg. Ik ga op tijd op pad om een zonsopkomst te zien bij Ezinge. Het dorp is nog verlaten wanneer ik een rondje loop rondom de typische kerk op een terp. Wanneer ik daar rond loop ruik ik de heerlijke geur van de bakkerij hier vlakbij. Ik groet een vroege wandelaar die zijn hond uitlaat. Er hangt wat grondmist, wat een prachtige sfeer geeft. Mijn dag kan nu al niet meer stuk.

Een bezoek aan het wad bij Moddergat mag natuurlijk niet ontbreken

Nadat ik eerst heb staan grinniken om de speelse lammetjes op de dijk tussen de vele schapen, loop ik naar beneden. Wat een mooi gevarieerd stuk land is dit. Kwelders, palen, oude structuren van eerdere tijden. Dit gebied heeft een flinke geschiedenis. Al fotograferend verken ik dit gebied. Ik ben voorbereid en heb mijn kaplaarzen aan. Voorzichtig loop ik een eindje op het wad. Wat een apart idee is het, om zo op de zeebodem te lopen. De zon gaat inmiddels al bijna onder, dus ik zoek een mooi plekje voor mijn statief om deze ontdekkingstocht voor nu af te sluiten. Maar ook hier geldt, ik kom zeker terug. Het Waddengebied heeft zoveel te bieden, voor ieder wat wils. Wat mij betreft een aanrader!